Conclusies en aanbevelingen

De diersoorten die in het onderzoek zijn meegenomen zijn: runderen, varkens, schapen, geiten, paarden, nertsen en kippen, gezelschapsdieren, waaronder hond, kat, kleine knaagdieren, fretten en papegaaien en enkele primaatsoorten. Conclusies en aanbevelingen zijn:

Voor die diersoorten waarvoor een speenleeftijd is vastgelegd in de AMvB, zal het aanhouden van deze termijn niet leiden tot welzijns- of gezondheidsschade (honden 7 weken, katten 7 weken). Deze genoemde termijnen zijn derhalve goed te verdedigen.
Voor de primaten geldt dat indien de dieren na het scheiden in groepen gehouden worden, de genoemde termijnen in de AMvB (1996) ook niet tot welzijnsschade zullen leiden, voor individueel gehouden primaten kan echter op basis van dit onderzoek geen termijn geadviseerd worden.
Het is niet alleen belangrijk een optimale (speen)leeftijd te hanteren. De speenmethode, de manier van scheiden en de sociale structuur voor en na het scheidingsmoment, zijn van cruciaal belang voor een goede ontwikkeling van de jonge dieren en het minimaliseren van negatieve gevolgen van het scheiden bij zowel moeder als nakomeling(en).
Voor een aantal diersoorten wordt geadviseerd een minimale leeftijd, waarop gescheiden mag worden, toe te voegen aan de AMvB (papegaaien, varkens en nertsen) aangezien hier risico‟s bestaan op welzijnsschade.
Voor sommige diersoorten bestaat op dit moment onvoldoende onderbouwing om een minimum leeftijd te kunnen adviseren (pluimvee, geiten, schapen, rundvee).
Voor een aantal diersoorten vormt de methode van scheiden en/of spenen in de praktijk een groter risico op welzijnsschade dan de meest gehanteerde leeftijd waarop gescheiden wordt (paarden, kleine gezelschapsdieren/ knaagdieren).

Schade voor welzijn groot bij onjuist scheiden van jonge dieren