Inteeltbeperking

Hoewel er al jaren wordt gepraat om aan deze welzijnsproblematiek een einde te maken, bleven echte maatregelen tot nu toe uit. Registratie van erfelijke afwijkingen en de implementatie van rasspecifieke instructies voor exterieur keurmeesters zijn de eerste stappen voor een oplossing. Aangepast fokbeleid kan op termijn de problemen verkleinen. De Raad voor Dierenaangelegenheden stelt in haar zienswijze dat de fokker eerstverantwoordelijke is voor het welzijn van zijn dier. Alleen fokkers die geen genetisch materiaal met andere fokkers uitwisselen kunnen volledig eigenstandig een fokbeleid maken. Alle andere fokkers zijn in meer of mindere mate afhankelijk van andere fokkers voor het maken van hun fokbeleid. Daarom moeten de afwegingen op het niveau van fokverbanden gemaakt worden. In de Nota dierenwelzijn is opgenomen dat de rashondensector de kans krijgt om een plan te laten zien waarin staat op welke wijze de problemen als gevolg van het eenzijdig fokkerijbeleid worden aangepakt. De Raad van Beheer heeft in maart 2010 een plan van aanpak voor duurzaam fokbeleid opgesteld, waarin een stappenplan is gepresenteerd om tot oplossingen te komen. Zo is een inteeltbeperking in het reglement opgenomen. Deze inteeltbeperking lijkt te beperkt: het is slechts verboden te fokken met de combinaties van ouder-kind, broer-zus en grootouder-kleinkind. Alle andere verwantschappen, neef-nicht bijvoorbeeld, mogen nog wel.

Welzijn rashonden ernstig aangetast door fokkerij